To wszystko nie tak
7 lutego 2010Po debacie premiera Tuska z internautami nie brak różnic w ocenie tego, co się wydarzyło. Obok tego wydarzenia nie można przejść obojętnie. W tym jednym momencie splotły się problemy demokracji, wolności, cenzury, stanowienia prawa, zwalczania przestępczości, roli internetu, upadku mediów tradycyjnych, pijaru i co tam jeszcze.
Zdjęcie Jan Rychter, pobrano z serwisu zapytajpremiera.pl prowadzonego przez mediafuna.To że debata się odbyła, jest bardzo znamienne. Nie bardzo dobre, bo to złe ujęcie. Znamienne dlatego, że kolejny raz ze wzmocnioną siłą zostało potwierdzone, jakim potężnym i specyficznym medium jest internet, oraz unaoczniło, że obywatele mają zupełnie inne cele, niż nominalnie demokratyczny rząd. W sumie, było to wydarzenie w pełnym tego słowa znaczeniu POLITYCZNE. Niestety, większość komentatorów, zarówno protagonistów jak i krytyków, podchodzi do tego jakby to był festyn, łaskawe bratanie się rządzących z ludem.
IMHO, to wszystko jest nie tak. Takie dobroduszne podejście, jakie daje się szeroko zauważyć wśród nas, obywateli, sprowadzi nas na manowce. Do tej debaty Tusk poczuł się ZMUSZONY SKALĄ PROTESTÓW wyrażonych poprzez internet. Nie chciał jej sam z siebie ani też nie jest jego celem dobro ogólne. Tusk i inni politycy chcą maksimum władzy, maksimum kontroli nad społeczeństwem i maksimum możliwości wpływu. Politycy robią politykę w KAŻDYM MOMENCIE swojej działalności. Celem robienia polityki jest zdobycie lub utrzymanie władzy. Ponieważ coś poszło nie tak, sprawę postanowiono rozmydlić. Koniec, kropka.
Dopiero uświadomienie sobie tego może być punktem wyjścia do oceny całej tej sytuacji. Spotkanie to był PR-owski wybieg rządu. News i przypudrowanie CZASOWEGO ustępstwa oraz sposób na w miarę bezbolesne obwieszczenie niekorzystnej dla siebie decyzji. Także sposobem na zyskanie na czasie i znalezienie innego sposobu przeprowadzenia swoich zamierzeń. To było postanowione już w momencie publikowania tzw. listu premiera do internautów, który był pierwszym ruchem w grze. Nie powinno być wątpliwości, że tych ruchów przewidziano przynajmniej kilka naprzód.
Jako społeczeństwo odnieśliśmy duży sukces. Zmusiliśmy rząd do wysłuchania nas i do ustępstw. Blogerzy, od których to się zaczęło, media społecznościowe, organizacje związane z Internetem. Ja, pan, pani, społeczeństwo… I to jest to. Nie ma znaczenia, że odbyło się to w formie szumnej debaty. Od zawsze, odkąd istnieje Internet, ludzie protestują za jego pośrednictwem i często takie protesty przynoszą skutek. Tyle, że bez takiego spektakularnego finału. Wymogiem chwili dla rządu i rządzącej partii jest wciągnięcie obywateli do gry. Nie dajmy się tym omamić.
Nie może być mowy o tym, że teraz to my się mamy zastanawiać jakie ograniczenia naszej swobody zaproponować rządowi w zamian za tę rezygnację z kroków, których nie miał prawa podjąć. Nie nam jeszcze do tego główkować, jak mógłby te ograniczenia skutecznie wprowadzić w życie. Nie zgadzamy się na cenzurę prewencyjną i to wszystko, nawet nie ma o czym gadać. Rząd niech ściga sprawców przestępstw, a nie odbiera nam medium.
A jak sobie nie będzie umiał z tym poradzić, albo kiedy nie będzie umiał przeprowadzić rozróżnienia pomiędzy sprawcą a narzędziem, to sobie wybierzemy nowy.To nie jest nasz problem, kto rządzi. To politycy się zabijają o władzę, bo oni z tego żyją. Nasza sprawa to dopilnować, żeby rząd robił to, do czego jest powołany, a nie próbował stawiać się wobec obywateli w roli jakiejś “strony rządowej”. To co, znowu wracają czasy, że władza jest poważna a społeczeństwo niedojrzałe?
Inna rzecz, że w moim przekonaniu rzeczywisty ośrodek władzy nie robił tego z naiwności i z nieudolności. Próby kontrolowania internetu to ogólnoświatowy trend. Takie próby są równolegle podejmowane obecnie w wielu krajach równocześnie. Nie ma sensu teraz wnikać, czy to zbieg okoliczności czy jakaś kolejna teoria spiskowa. Trzeba i wystarczy odnotować ten fakt i przeciwdziałać temu. Technokrata i eurokrata Tusk jedynie włączył się w ten nurt z ochotą. Różnica jest tylko w podejściu poszczególnych rządów do informowania społeczeństw. Nasz próbował te zmiany przeprowadzić szybko i potajemnie, a nawet manipulował dokumentami w tej sprawie, co jest znamienne, a jakoś przechodzi bez echa.
Na marginesie trzeba zauważyć poślednią rolę, jaką w tej sprawie odegrały media tradycyjne. Mainstream w ogóle nie odnotował zagrożeń dla demokracji, jakie wynikły przy pracach nad ustawą hazardową. Wszystkie istotne informacje i dyskusja ześrodkowały się w Internecie. Media mainstreamowe musiały się ograniczyć tylko do prostych relacji. Nie wniosły do sprawy nic.
Teraz jest także ważny ze względów osobistych i zawodowych moment dla tych, którzy z takich czy innych względów włączyli się w realizację debaty. Chwała im i czapki z głów. Nie wolno ich za to krytykować, przeciwnie. Społeczeństwo może działać tylko poprzez swoich “umnych” przedstawicieli. Wozić się na czyichś plecach albo krytykować z boku, jest łatwo, trochę trudniej jest coś zrobić. Ale przestroga – ten etap jest zakończony. W tej chwili, jak można zrozumieć, “strona rządowa” oczekuje (sic!) wypracowania stanowiska, uzgodnień itp. Bez jaj. Kto w to na poważnie wejdzie, postawi się w roli “pożytecznych idiotów” albo Frontu Jedności Narodu. Jeśli rząd gdzieś tu widzi problem, to niech sam zaproponuje rozwiązanie. A jeśliby coś było nie tak, to my powiemy…
RSS
